Zonneberg

Iets meer naar het zuiden ligt het stelsel “Zonneberg” , genoemd naar de hoeve die boven de uitgang van dit stelsel ligt. Dit stelsel bestaat bijna uitsluitend uit hoge gangen, gangen die dus meerdere keren uitgediept zijn. Ook dit stelsel heeft een vrij onregel-matige structuur, en met name de hoofdwegen waarlangs het transport plaats vond slingeren zich kris kras door het hele stelsel.
Daardoor is het vinden van de weg (als men er niet bekend is) in dit stelsel nagenoeg onmogelijk. In een van de doodlopende gangen bevindt zich nog steeds een houtskool-tekening en een opschrift dat herinnert aan 4 kloosterlingen die hier in 1640 dood zijn terug-gevonden nadat ze verdwaald waren. Een afgewikkelde draad raakte los en kon hen niet meer redden.
” 4 Kloosterlinghe in dit spelonck
verdoold zijnde dood trug
ghefonde ten jare 1640 “

Deze tekening herinnert aan 4 kloosterlingen die verdwaalden in het gangenstelsel en het leven lieten.

Dat overleveringen als boven beschreven, die in de groeven hebben plaats gevonden niet geheel aan fantasie ontsproten zijn, mag uit onderstaand krantenartikeltje blijken over 2 tieners die vrij recent in zo’n gangenstelsel verdwaalden en op soortgelijke wijze om het leven kwamen.
Van onze verslaggever HENK LANGENBERG, CADIER EN KEER
“De zaklantaarn viel. De gloeidraad brak. Vanaf dat moment werd het pas begonnen avontuur in het ondergrondse gangenstelsel van Cadier en Keer een inktzwarte nachtmerrie voor Raimond en Patrick, twee pupillen van het gesloten internaat Het Keerpunt. Sporen in het gangenstelsel tonen aan dat de twee jongens in een kringetje rondgekropen hebben om de lantaarn terug te vinden. Het lukte niet. Daarna zochten ze schuifelend langs de wanden wanhopig het vleermuizengat, waar ze een paar uur van te voren door naar binnen waren gekropen. Ook dat lukte niet meer. De 16-jarige Patrick, zo blijkt uit het sporenonderzoek, bleef lang naar een uitgang zoeken. Raimond (17) gaf het sneller op. De jongen werd, ongeveer in het midden van het uitgebreide gangenstelsel, in kleermakerszit, gevonden. Hij hoopte alleen nog op hulp van buitenaf. Die hulp kwam niet, of in ieder geval veel te laat. Pas op 26 augustus, twintig dagen na de verdwijning, vond een politieman de lichamen van de jongens. Sectierapport wijst uit dat ze meer dan 72 uur geleden overleden zijn aan uitdroging en onderkoeling. De raadsman van de vader van Patrick, mr. Max Moszkowicz junior: “Volgens de lijkschouwer waren ze niet langer dan een week dood. Het schokkende aan dit verhaal is dat ze makkelijk gered hadden kunnen worden als hulpverleners een idee hadden gehad waar te zoeken”.
2e wereldoorlog. 
Tal van opschriften in dit gangenstelsel herinneren nog aan de tweede wereldoorlog, toen het gangenstelsel werd inge-richt voor de evacuatie van de bevol-king van Maastricht. Met vaknum-mers en pijlen werd aangegeven waar de vluchtelingen zich moesten begeven in het geval van een aanval. De oorlogskamer, zo genoemd omdat er opschriften van onderduikers staan.

Hoofdgang in stelsel Zonneberg: Op plaatsen waar de wagens met kalksteen naar de uitgang reden werden hoeken weggebroken om het vervoer te vereenvoudigen. De groeven van de wielnaven zijn duidelijk zichtbaar in de wanden. Het opschrift “Naar vak…” midden boven is aangebracht om het gangenstelsel geschikt te maken voor de evacuatie van de bevolking van Maastricht.