Kennismaking met de mergelgrotten

Enkele overpeinzingen van een Brabander in Limburg.

Mijn eerste kennismaking met de mergelgrotten dateert alweer van de jaren 60. Als kind logeerde ik bij mijn grootouders aan boord van het binnenvaartschip m.s. Margerant dat 200 ton “Slavante”-mergel kwam laden in Maastricht. Pas veel later zou mij duidelijk worden dat mijn grootouders daarmee een klein beetje medeverantwoordelijk waren voor de afbraak van het gangenstelsel  “Slavante”. Uit die periode zijn me de zomeravonden in Maastricht bijgebleven en het zwemmen in de Maas en niet in de laatste plaats de wandelingen die ik vaak alleen maakte over hellingen van de Sint Pietersberg en langs de randen van de ENCI -groeve. Bij een van die wandelingen kwam ik langs de ingang van het stelsel “Zonneberg” onder de hoeve Zonneberg. Een groot zwart gat, dat op een of andere wijze lonkte. Nog geen hek toentertijd als ik me goed herinner, want ik kon de grot zo inlopen. Ik had geen zaklamp of iets dergelijks bij, hoe kon ik ook weten waar ik uit zou komen. Dus mijn eerste bergwandeling was niet langer dan de uiterste reikwijdte van het daglicht. Spannend….., onheilspellend. Dat waren de gedachten die me zijn bijgebleven.